In Memoriam Meester Siebering


Meester Joh. Siebering † 1968

 
Van 1930 tot 1967 was meester Siebering hoofd van deze school. De meester was een man die, met alle Nieuw Balingers goed kon opschieten. Dat kwam vooral omdat hij niet boven de mensen stond. Hij was altijd heel gewoon. Tegen de bewoners praatte hij altijd Drents, wat door de mensen erg gewaardeerd werd. In de loop van de jaren is er een derde lokaal bij gebouwd, zodat het een driemanschool was
 
HOOGEVEENSCHE COURANT 28  JULI 1967

“Meester“ Siebering na 37 jaar niet meer voor de klas in Nieuw Balinge

HOOGEVEEN - NIEUW BALINGE“Meester” Johannes Siebering verlaat na 37 jaar het onderwijs. Gedurende deze tijd was hij hoofd van de openbare lagere school in Nieuw Balinge. Vanavond zal het dorp afscheid nemen van “zijn” meester. Ongetwijfeld zal het een groots afscheid worden, want de heer Siebering heeft voor Nieuw Balinge zeer veel betekend en betekent dat nog. Naast hoofd van de school was hij de man van het verenigingsleven. Er is vrijwel geen vereniging in Nieuw Balinge of de heer Siebering is er bestuurslid van geweest of is dat nog. Deze week hadden wij een gesprek met de “meester” van Nieuw Balinge. Hij zat in luchtig overhemd in de tuin, zijn grote liefhebberij. Even had hij zich vrij kunnen maken. Hoewel de heer Siebering niet meer aan school staat, doet hij nog veel voor de jeugd. Op het ogenblik heeft hij het druk met de actie Vakantiebesteding. Het is voor de derde keer dat deze in Nieuw Balinge wordt gehouden.  

Het verenigingsleven heeft “meester” Siebering steeds bijzonder geboeid. Hij was secretaris van de voetbalvereniging Nieuw Balinge en het Groenen Kruis. Hij is nog secretaris van de stichting Het Dorpshuis. Zij wil een dorpshuis laten bouwen in Nieuw Balinge. Inmiddels is voor de bouw hiervan het benodigde geld van het rijk afgekomen. De totale kosten worden geraamd op f 375.000.

Bij het dorpshuis zal een school worden gebouwd, een openbare school. De school van “meester” Siebering heeft dan geen functie meer. Het gebouw voldoet ook niet meer aan de eisen van deze tijd. Het is grauw, de lokalen worden verwarmd met kachels. Zevenendertig jaar lang heeft “meester” Siebering in deze school les gegeven.

“Toen ik hier kwam in Nieuw Balinge zag het dorp er heel anders uit. Voor en achter mijn huis waren uitgestrekte heidevelden. Over de heide kwam iedere morgen vrouw Drogt uit het zogenaamde Plaggendorp naar school. Zij was schoonmaakster. Zij deed het werk prima. Ieder morgen liep ze in een half uur naar school De kachel werd met turf aangemaakt. Als er ouderavond was, poetste ze de petroleumlampen glimmend en ook de kachel. Misschien lijkt het achteraf romantisch, maar de vrouw heeft het er indertijd ongetwijfeld moeilijk mee gehad”, mijmert meester Siebering.

VERTIER

     Veel vertier kende Nieuw Balinge in de dertiger jaren niet. De crisistijd had velen in armoe gedompeld. Een keer in het jaar werd een schoolfeest gehouden. Sint Nicolaas werd niet vergeten en voor de ouderen was er eens in het jaar een feest in de school. De drie gebroeders Sikkenga uit Orvelte traden dan op. De mensen genoten van hun accordeonspel. Voor f 25 per avond speelden de broers graag in Nieuw Balinge. “Af en toe kwam er ook iemand die alleen maar lelijke gezichten kon trekken. Enkele pakken stro, waarop de man stond, vormden het toneel. De mensen hebben er toen enorm om gelachen”, zegt de heer Siebering.

BUURTVERENIGING

     Uit de nood dan de dertiger jaren ontstond ook de buurtvereniging. Zij is niet, zoals elders vaak het geval is, een vereniging die feestavonden organiseert. “In de dertiger jaren waren er hier veel werkloze arbeiders. Zij verdienden f 1 per week, Bij een sterfgeval konden de kosten niet worden betaald. Toen besloot men een buurtvereniging op te richten. Wanneer iemand overleed, keerde de vereniging een bedrag uit. De buurtvereniging doet haar werk op het ogenblijk nog. Bij een sterfgeval wordt f 300 uitgekeerd, in geval van de geboorte van een levenloos kind f 125. Nieuw Balinge heeft het idee een dergelijke vereniging op te richten overgenomen van Tiendeveen”, zegt de heer Siebering.   De vereniging Draagt Elkanders Lasten doet nog steeds haar werk in Nieuw Balinge. Of het nu nog nodig is? “De mensen vinden het niet zo prettig geld van de Bijstandswet te moeten krijgen”.

De man, die 62 jaar geleden in Kielwindeweer in Groningen werd geboren, die aan de kweekschool in Groningen studeerde, is vergroeid met Drenthe, met Nieuw Balinge. In Nieuw-Schoonebeek stond hij voor het eerst voor de klas, vervolgens in het Groninger Uithuizen en daarna op 1 juni 1930 vertrok hij met zijn echtgenote naar Nieuw Balinge. Op 31 mei 1967 trakteerde de “meester” de kinderen, omdat hij de school voorgoed verliet, precies 37 jaar later. Inmiddels is er een waarnemend hoofd benoemd, de heer K. Hulst uit Smilde.

RARE GROND

In de 37 jaar Nieuw Balinge is er enorm veel veranderd, de heide werd ontgonnen en er voor in de plaats kwamen de rogge-, tarwe- en havervelden. In het begin zeiden de mensen: "We snappen niet dat ze deze rare grond ontginnen. Er zal toch nooit iets op kunnen groeien”. Wie op het ogenblik door Nieuw Balinge rijdt en de uitgestrekte goudgele korenvelden ziet, merkt dat de sceptici ongelijk hebben gekregen. In de ontwikkeling van het dorp heeft “meester” Siebering daadwerkelijk bijgedragen. We gaven reeds een opsomming van de functies in het verenigingsleven. We zijn daarmee echter nog niet volledig geweest. Hij is secretaris van de afdeling Volksonderwijs, voorzitter van het Ziekenhuis-verplegingsfonds en secretaris van Plaatselijk Belang. In de beginperiode was “meester” Siebering een vraagbaak voor velen in Nieuw Balinge. Hij heeft nog de tijd gekend dat hij de brieven moest schrijven voor de dorpsbewoners, omdat deze noch lezen, noch schrijven konden. Door het onderwijs zijn deze problemen geheel verdwenen.

De school in Nieuw Balinge telde in 1930 twee leerkrachten, de heer Siebering en juffrouw Warnders, thans te Veendam. In 1934 waren er drie leerkrachten en dat aantal heeft de school nog steeds. In 1946 werd de school met een lokaal uitgebreid. Aan de tijd dat er met turf werd gestookt, herinnert nog het turfhok.

Er is veel veranderd in Nieuw Balinge, maar de ouder openbare lagere school bleef vrijwel dezelfde. Daarin zal nu gelukkig binnenkort verbetering komen. Mevrouw Siebering komt in de tuin, waar wij in de schaduw van de bomen achter een rieten mat praten met haar man. Het is warm die middag. Er wordt limonade geschonken. Mevrouw Siebering komt uit Schoonebeek. Zij leerde haar man kennen toen hij hier aan school was. “Toen we hier kwamen, stonden er nog maar een paar kleine huisjes. Er is ontzettend veel veranderd hier in Nieuw Balinge”, zegt mevrouw Siebering.

GEEN AFSCHEID

Beiden blijven ze, nu de heer Siebering in verband met zijn gezondheidstoestand al op 62-jarige leeftijd met pensioen gaat, in Nieuw Balinge wonen. Ze zouden er niet graag weer weg willen. Ze zijn met het dorp vergroeid geraakt. “Daarom neem ik vanavond eigenlijk geen afscheid. Ik blijf immers in Nieuw Balinge wonen. Als ik nou terug ging naar Kielwindeweer, mijn geboorteplaats. Maar daar ken ik geen mens meer. Toen ik de kinderen en de oudercommissie trakteerde dacht ik hiermee is het afgelopen. Maar nou willen ze toch nog afscheid van mij nemen terwijl ik eigenlijk helemaal geen afscheid neem. Maar het hoort er misschien wel bij ....”, zeg “meester” Siebering bescheiden.

Zo is Nieuw Balinger's thans oud-hoofd van de school: een bescheiden, vriendelijke man, een harde werker, die zich in de afgelopen 37 jaren met al zijn krachten heeft ingezet voor de ontwikkeling van zijn dorp Nieuw Balinge en die het verdient in het zonnetje te worden gezet.

 

 

Meester Johannes Siebering te Nieuw Balinge gehuldigd

Eerste  spade  voor  dorpscentrum met nieuwe vierklassige openbare lagere school

NIEUW BALINGE - Meester Johannes Siebering is vrijdagavond ereburger geworden van Westerbork. Dit deelde burgemeester L.T. Lieve mee op het feestterrein aan de Haarweg. De heer Siebering zette vervolgens de eerste spade in de grond voor de bouw van een dorpshuis met een 4-klassige school, die zijn naam zal krijgen. Zoals wij vrijdag al schreven, is meester Siebering 37 jaar hoofd van de school geweest in Nieuw Balinge. Hij staat bekend als meester Siebering, maar je zou misschien beter kunnen zeggen: meneer Nieuw Balinge”, aldus burgemeester Lieve in een toespraak.

Op uitnodiging van het gemeentebestuur van Westerbork waren velen naar de opgestelde muziekkoepel aan de Haarweg te Nieuw Balinge gekomen, alwaar de heer J. Siebering, per 1 juni jl. gepensioneerd als hoofd van de openbare lager school te Nieuw Balinge, van gemeentewege zou worden gehuldigd.

Onder het opmarcheren van de leden van de muziekvereniging Woudklank uit Westerbork, arriveerden de heer en mevrouw Siebering in aanwezigheid van de burgemeester en zijn echtgenote. Naast familieleden van het echtpaar Siebering bevonden zich onder de genodigden de heer Harmsen, inspecteur van het lager onderwijs in de inspectie Meppel, leden van het gemeentebestuur en van de gemeenteraad, en een aantal van het onderwijzend personeel in de gemeente Westerbork.

Het hele gezelschap werd nog aangevuld met een groot aantal kinderen en verder inwoners van Nieuw Balinge, die na de huldiging de laatste avond van de vakantieweek wilden vieren.

De aanwezigen werden verwelkomd door de heer M. de Goede, voorzitter van het comité vakantieweek Nieuw Balinge. De heer De Goede vertelde dat het wel gebruikelijk was dat het college van burgemeester en wethouders op de laatste dag van de vakantieweek naar Nieuw Balinge kwam. Deze keer was het bezoek evenwel tweeledig, en dan wel in de eerste plaats voor de huldiging van meester Siebering.

Hiervoor gaf hij het woord aan de burgemeester die de heer Siebering de volgende woorden toesprak.

“We zijn met veel plezier naar Nieuw Balinge gekomen. Het wordt evenwel iets getemperd om een andere zaak af te doen. U bent namelijk per 1 juni met vervroegd pensioen gegaan. Door de oudercommissie werd u reeds in het zonnetje gezet. Het gemeentebestuur wil evenwel niet nalaten ook afscheid van u te nemen. Het ontslag werd door de raad verleend onder dankzegging voor de vele en langdurige diensten aan de gemeente bewezen. Wanneer wij de staat van dienst bekijken dan hebt u van mei 1923 tot mei 1930 diverse betrekkingen vervuld, waarvan laatstelijk in Uithuizen. Vanaf 1 juni 1930 tot 1 juni 1967, precies 37 jaar, bent u hoofd van de openbare lagere school te Nieuw Balinge geweest. U was een goed hoofd, u had hart voor de kinderen, u had een goed contact met de ouders. Geen moeite was u teveel. De resultaten mogen er dan ook zijn.

Behalve een goed schoolhoofd, hebt u ook een bijzonder groot aandeel gehad in het verenigingsleven in Nieuw Balinge. Wanneer wij het volgende lijstje van functies bekijken, dan vraagt men zich af wat is er in Nieuw Balinge gebeurd zonder dat meester Siebering  er aan te pas kwam.

Vertegenwoordiger te Nieuw Balinge van het onderling ziekenhuisverplegingsfonds, secretaris van de afdeling Nieuweroord van het Groene Kruis, bestuurslid van “Draagt elkanders lasten”, leider van de opgeheven zangvereniging VDO, voorzitter van de plaatselijke afdeling van Volksonderwijs, bestuurslid van plaatselijk belang “De Vooruitgang”, voorzitter van de opgeheven sportvereniging te Nieuweroord, bestuurslid van het Centraal Genootschap, lid van de commissie Jeugdzorg en Maatschappelijk Werk, lid van de commissie tot wering van schoolverzuim, plaatselijk vertegenwoordiger van het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten, bestuurslid van de sportvereniging “Nieuw Balinge”.

Ik ben er van overtuigd dat deze lijst onvolledig is. Zonder de hulp van uw echtgenote had u dit alles evenwel niet kunnen doen. Nu nog bent u van onschatbare waarde voor het dorp Nieuw Balinge. U hebt zich onbaatzuchtig in dienst gesteld van de gemeenschap Nieuw Balinge. Wij zijn nog het gemeentebestuur dankbaar, dat u indertijd heeft benoemd. Ik wil evenwel nu toch verklappen dat de inlichtingen niet helemaal rooskleurig waren. Er werd de opmerking gemaakt dat wanneer de kinderen niet te lastig zijn, u wel in staat zou zijn de functie van hoofd der school te vervullen. Laten we dan maar aannemen dat de kinderen niet al te lastig zijn geweest.

Voor dit alles wil ik alle hulde overbrengen van het gemeentebestuur. Om dit tot uitdrukking te brengen heeft de gemeenteraad besloten u te benoemen tot ereburger van de gemeente Westerbork”.

De hieraan verbonden eremedaille in zilver werd de heer Siebering door de burgemeester overhandigd.

Alvorens wordt overgegaan de eerst spade in de grond te steken voor de bouw van een dorpscentrum te Nieuw Balinge, omvattende een 4-klassige openbare lager school, een dorpshuis en een gymnastieklokaal, spreekt de burgemeester de volgende inleidende woorden.

“Nieuw Balinge heeft de laatste tijd een sterke uitbreiding ondergaan. Er kwamen twee kleuterscholen gereed, er werden 24 woningwetwoningen gebouwd en de Haarweg werd aan weerskanten voorzien van een beplanting. Nu is er het plan van een dorpscentrum, (school, dorpshuis en een gymnastieklokaal). De oude school is reeds geruime tijd afgekeurd. Dank zij de medewerking van de inspecteur van het lager onderwijs en de spontane bijdragen van de bevolking kan het gehele plan spoedig worden gerealiseerd. Wanneer de fundering klaar is zal de bouw 3 à 4 maanden vergen”.

Hierna steekt de heer Siebering op verzoek van de burgemeester de eerste spade in de grond voor de bouw van het dorpscentrum, door het wegtrekken van een doek door mevrouw Siebering wordt een bord onthuld waarop staat vermeld “Meester Sieberingschool”.

Onder het genot van een kop koffie wordt de heer Siebering toegesproken door de heer Harmsen, inspecteur van het lager onderwijs in de inspectie Meppel te Hoogeveen. Zijn toespraak laten we in het kort hier volgen.

“Uiteraard maak ik dikwijls een afscheid mee. Deze avond had ik evenwel niet graag willen missen. Het heeft mij verheugd dat u lichamelijk nog zo vitaal bent dat u er drie spaden grond hebt uitgewipt. Het archief van het rijksschooltoezicht gaat niet zover terug als het gemeentelijk archief. Wat ik er vanaf 1946 in heb kunnen vinden is niets dan lof. Het is mij verder opgevallen dat er niet wordt gesproken van een afscheid maar van een huldiging. Een afscheid is voor een ieder weggelegd, een huldiging is maar weinigen beschoren. Het zal mij verheugen dat het onderwijs in Nieuw Balinge in het vervolg op dezelfde “ouderwetse” wijze zal worden gegeven als door meester Siebering. Gaarne zou ik willen delen in de hulde van het gemeentebestuur en oudercommissie”.

De aanwezigen worden als volgt door de heer Siebering toegesproken.

“Burgemeester, inspecteur, leden van het gemeentebestuur, leden van de raad, onderwijzend personeel, verdere genodigden, dames en heren, jongens en meisjes.  Namens mijn vrouw wil ik u hartelijk bedanken voor de waarderende woorden en uw aanwezigheid. De gemeenteraad wil ik hartelijk dank zeggen voor de verleende onderscheiding. Ik wil echter uitdrukkelijk stellen dat ik alles heb gedaan omdat ik dacht dat het zo moest.

In het begin, de crisisjaren, hebben wij het ontzettend moeilijk gehad in Nieuw Balinge. Toch zorgden wij er voor dat er ieder jaar een schoolfeest werd gegeven, alhoewel dit op bescheiden wijze moest gebeuren. We stonden op het standpunt dat naast hard werken enige ontspanning niet mocht ontbreken. Bij het Sinterklaasfeest kreeg ieder kind hetzelfde geschenk. Meestal was dit een kledingstuk. Hiermee zouden wij nu niet meer aan komen dragen.

Ik spreek de wens uit dat het te bouwen dorpscentrum er toe zal bijdragen dat Nieuw Balinge boven het niveau van de middelmaat uitkomt. Mag het zo zijn dat de bewoners van Nieuw Balinge niet drie spaden grond zullen verzetten maar dertig of zo mogelijk driehonderd”.

De heer De Goede maakt aan het einde nog de opmerking dat nu het gemeentebestuur voor een verrassing heeft gezorgd, het comité vakantieweek Nieuw Balinge het gemeentebestuur wil verrassen.

Onder leiding van meester Hulst overhandigen enige meisjes en jongens het gemeentebestuur een aantal vlaggetjes met oranjesjerp voor de muziekkoepel. Het comité was van menig dat de bestaande vlaggetjes wel eens mochten worden vervangen.

De burgemeester zegt het comité hiervoor hartelijk dank. Hij vond het heel attent van de bevolking van Nieuw Balinge. Het is een bewijs dat de koepel goed wordt bekeken. Een reden temeer om de koepel op te zetten in Nieuw Balinge. Hierna maken velen van de gelegenheid gebruik het echtpaar Siebering geluk te wensen met de welverdiende huldiging.

 

 

HOOGEVEENSCHE COURANT 11 november 1968

Overweldigende belangstelling in Nieuw Balinge voor uitvaart van meester Siebering

“Wie zijn leven wil verliezen, zal het behouden”

Nieuw Balinge - Onder overweldigende belangstelling vond vrijdag de begrafenis plaats van de heer J. Siebering, gepensioneerd hoofd van de openbare lagere school en ereburger van de Gemeente Westerbork, die vorige week na een langdurige ziekte op 63-jarige leeftijd is overleden. Praktisch het hele dorp was aanwezig bij de rouwdienst, die in het Dorpshuis werd gehouden. Op deze bijeenkomst bleek duidelijk, welk een grote plaats de heer Siebering in de dorpsgemeenschap heeft ingenomen en hoe groot het verlies is door zijn heengaan.

Burgemeester L.T. Lieve van Westerbork schetste de grote verdienste van de overledene, niet alleen voor het onderwijs, dat hij 37 jaar lang op dezelfde plaats, in Nieuw Balinge heeft gediend, maar ook voor de verbetering van het sociaal en maatschappelijk leefklimaat in de gemeente Westerbork. Voor zijn leidende werkzaamheden in organisaties als de Stichting Dorpshuis, het Groene Kruis, de Ziekenfondsverpleging, Plaatselijk Belang en de voetbalvereniging werd hij vorig jaar benoemd tot ereburger van de gemeente Westerbork.

De oud-commissaris der Koningin in Drenthe, mr. J. Cramer, gewaagde met dankbaarheid van de grote steun, die hij in de moeilijke crisisjaren als directeur van Opbouw Drenthe van de overledene had ontvangen. Hij was in deze streek een van de deskundige mensen. Zijn deur stond altijd open. Zijn woning was een “open huis” voor iedereen.

Het hoofd van de openbare lager school, de heer J.W. Hulst, die vorig jaar de heer Siebering opvolgde, belichtte de betekenis, die de overledene heeft gehad voor de vorming van de jeugd. Honderden oud-leerlingen denken in dankbaarheid terug aan hetgeen meester Siebering hen heeft bijgebracht.

Namens de dorpsgemeenschap sprak de heer M. de Goede, die twintig jaar lang met de heer Siebering heeft samengewerkt. Samen zijn we begonnen met het oprichten van een voetbalvereniging, zei hij. Het laatste, dat we samen hebben ondernomen was de totstandkoming van dit dorpshuis. Daarnaast had de heer Siebering zitting in praktisch alle besturen in het dorp en gaf hij mede leiding aan diverse activiteiten.

DANKBAARHEID OVERHEERST

Wegens afwezigheid van de plaatselijke predikant ds. Zuidam werd de rouwdienst geleid door ds. D. Noordmans, Hervormd predikant te Hoogeveen. Aan de hand van de tekst Job. 14 vers 10: “Maar wanneer een man sterft, ligt hij krachteloos neer; geeft een mens de geest, waar is hij gebleven?” schetste hij het grote verlies dat door dit heengaan niet alleen de familie, maar ook de hele gemeenschap heeft getroffen. De overledene nam een zeer centrale plaats in. Wie in Nieuw Balinge, van welke kerk of levensbeschouwing ook, voelt zijn overlijden niet als een verlies. Maar de dankbaarheid overheerst dat God deze man geschonken heeft met gaven van hoofd en hart beide. Iets van de mens als beelddrager Gods, namelijk het Evangelie tastbaar maken met handen en voeten, heeft hij in zijn leven geprobeerd zichtbaar te maken. Op hem is van toepassing het woord: “Wie zijn leven wil verliezen zal het behouden”.

LANGE STOET

Een lange stoet volgde hierna de baar naar het kerkhof te Nieuweroord. Drie volgauto’s waren nodig, om de talrijke bloemstukken te bergen. Plusminus zeventig andere auto ‘s reden in de stoet mee, terwijl de overblijvende belangstellenden een plaat in drie grote autobussen hadden gevonden.       

In overleg met de familie en de politie werd, om een verkeersopstopping in het dorp te voorkomen, de stoet op de terugweg omgeleid via de Verlengde Hoogeveensche Vaart, het Noorder Hoofddiep en de nieuwe weg. Dank zij deze regeling wist de politie alles keurig op te vangen. De bloemstukken werden door leden van de oudercommissie naar het graf gedragen. Ds. Noordmans bad hier het Onze Vader, waarna de heer J. Bruinsma namens de familie een dankwoord sprak voor het meeleven en de belangstelling.